Artikel uit het blad “Borstkanker Vereniging Nederland” van oktober 2004.

Geschreven door: Jocye Verhoeff en Christien van der Poel

Lymf Taping aan den lijve ondervonden

Meteen na de operatie hadden zowel Wilma als Ria een heftige brandende pijn: zenuwpijn. Een pijn die zij omschrijven als: een gevoel van verbranding zoals van zonnebrand. Beiden kregen ook last van lymfoedeem. Ria kreeg een dikke, zware arm en voelde zich moe. Bij Wilma zwol de borst op waar zij een borstbesparende operatie had ondergaan. Ook dat was lymfoedeem.

Experiment

Ria kreeg lymfdrainage en later een therapeutische kous voor de arm, maar ze kon die niet velen; zelfs een beha of prothese verdroeg zij niet. Ze werd steeds wanhopiger. Na drie maanden tobben belandde ze eindelijk in de pijnpoli. Daar kreeg haar pijn een naam: zenuwpijn, werden haar klachten (h)erkend en voelde ze zich serieus genomen. Zij kreeg zware medicijnen voorgeschreven (zoals anti-epileptica en antidepressiva) met soms forse bijwerkingen. Dat gaf eindelijk verlichting. Voor haar inmiddels stijf geworden schouder kwam ze terecht bij een fysiotherapeut, die deze met veel moeite weer losmaakte en het oedeem behandelde. Het toeval wilde dat deze therapeut op een congres met Lymf Taping had kennis gemaakt. Zij wilde wel experimenteren met de nieuwe behandeling. Dat betekende een keerpunt in Ria’s leven. Omdat Ria haar eerste “tape”-patiënt was, moest in eerste instantie worden gezocht naar een lymfknoop die nog voldoende functioneerde. Daar moest het oedeem dan naar toe worden geleid. Toen was het experimenteren hoe zij de tape moest plakken om het juiste effect te krijgen. Bij Ria was dat vrij snel gevonden en ze had vanaf het begin baat bij de behandeling; de pijn werd minder en ze kon weer een beha en een prothese dragen. Langzamerhand voelde ze zich weer mens worden; de medicatie sloeg aan, het tapen gaf extra verbetering, het oedeem werd minder. Ze kon weer wat aan sport gaan doen en na heel lang aarzelen durfde ze het zelfs aan om te gaan zwemmen in het extra warme water van het zwembad in het ziekenhuis. Inmiddels heeft Ria geleerd hoe ze zelf met een speciale techniek de tape kan aanbrengen.

Meteen succesvol

Ook Wilma werd, na een borstbesparende operatie, wakker met een brandende pijn en ook bij haar ontwikkelde zich lymfoedeem Zij had niet alleen last van haar arm, maar ook van oedeem in haar geopereerde borst; deze werd zelfs groter dan de andere, was heel gespannen en zag er akelig en glazig uit. Oedeem in de borst is heel moeilijk te behandelen, zo ondervond Wilma. Zij werd verwezen naar dezelfde therapeut en dat betekende ook voor haar een ommekeer. Het experiment mat taping was meteen succesvol. En Wilma gebruikt nu evenals Ria de tape sinds het najaar van 2002. Haar borst ziet er nu normaal uit. Voor haar is de tape een alternatief voor de shunt die eerder in haar arm was aangebracht. Deze raakte verstopt en dat veroorzaakte opnieuw een totale verstopping van de arm. Een tweede shuntoperatie werd afgezegd, want de tape verbeterde de toestand aanzienlijk. Nu het oedeem onder controle is, is de pijn ook veel minder geworden.

Blijvend resultaat na drie behandelingen

Dat een behandeling niet altijd langdurig hoeft te zijn, illustreert het verhaal van Eva van Steensel, lid van de werkgroep Zenuwpijn. Eva had zowel lymfoedeem in de arm als zenuwpijn. Voor een blijvend resultaat had zij aan drie behandelingen genoeg.

“Ik ben in 1994 wegens borstkanker geopereerd, inclusief het toen gebruikelijke okselkliertoilet. Na de operatie werd ik wakker met een hevige brandende pijn in mijn oksel en aan de achterzijde van mijn bovenarm aan de geopereerde kant. Het eerste half jaar bleven de pijnklachten zo hevig, dat ik niets meer kon verdragen aan die arm. Gelukkig werd het in de loop der jaren minder, mede dankzij medicatie als Neurontin en Seroxat.

In 1999 kreeg ik last van lymfoedeem in mijn arm. Daarvoor ben ik ongeveer 5 maanden lang behandeld met manuele lymfdrainage en compressiezwachtelen gevolgd door een therapeutische elastische armkous. De pijn in mijn arm nam overigens weer fors toe in de periode van oedeem, en weer af toen mijn arm minder dik werd.

Door een suf klein wondje aan een vinger kreeg ik in 2002 een infectie in mijn hand. Binnen een paar uur werd ook mijn onderarm rood, gezwollen en pijnlijk. Natuurlijk kreeg ik antibiotica, waardoor de infectie snel over was. Maar mijn arm bleef wat dikker, dus werd ik naar de huidtherapeut verwezen voor manuele lymfdrainage.

Deze hield een intakegesprek en bekeek en betaste niet alleen mijn arm, maar ook mijn borst en rug. Ze vroeg of ik behalve pijn in arm en oksel ook nog ergens anders klachten had en ik vertelde haar dat ik het laatste half jaar bijna geen beha meer kon dragen omdat het gebied onder de oksel en de voorzijde van de romp gewoon te pijnlijk was. Ik zag echter geen zwelling of roodheid of iets degelijks, zodat ik dacht dat het om een uitbreiding van het gebied met de zenuwpijn ging (wat in sommige gevallen voorkomt). De huidtherapeute ging er serieus op in en constateerde, dat er sprake was van een bodemvorming op de romp en dat daardoor de beha ging knellen en pijn veroorzaken. Ze behandelde mij uitgebreid met manuele lymfdrainage en paste voor mij iets nieuws toe: tape!

Na twee weken (drie behandelingen) kon ik weer gewoon de hele dag een beha dragen. De tape werd opgeplakt en binnen twee maanden was mijn arm weer in model, veel sneller dan zonder tape mogelijk zou zijn geweest. Het oedeem op mijn romp is zonder verdere behandelingen niet meer teruggekomen.”

Naschrift

Na enthousiaste verhalen willen we nogmaals benadrukken dat niet iedereen baat heeft Lymf Taping. Het is geen wondermiddel, maar zeker de moeite van het proberen waard. Nadrukkelijk willen we allen die hebben meegelezen, bedanken voor hun stimulerende opmerkingen. In het bijzonder noemen we Adrie Nieuwenhuijsen van de NVFL en Wilma Waters, dé deskundige op het gebied van Lymf Taping. Maar bovenal: zij die bereid waren met hun verhaal in de openbaarheid te komen.

Geschreven door: Jocye Verhoeff en Christien van der Poel

<Terug naar pagina Lymf Taping>