Zelf Tapen – Zó doe je dat!

Taping vindt zijn oorsprong in Japan en kwam eind jaren negentig naar Europa. Het is gebaseerd op een idee van de Japanse chiropractor en kinesioloog Kenzo Kase, die in de jaren 70 experimenteerde met verschillende materialen en behandelmethoden. Hij was op zoek naar een materiaal en een behandelingsconcept wat pijn kon verlichten zonder medicatie. Tot die tijd werden alleen niet-elastische tapes gebruikt om geblesseerde gewrichten te stabiliseren (vooral de witte sporttape). Hij was de eerste die experimenten uitvoerde met elastisch materiaal. Hieruit ontwikkelde hij de Kinesiotaping methode.
Intussen heeft taping wereldwijd voet aan de grond gekregen en is het door verschillende therapeuten en artsen verder ontwikkeld.
De methode is ook bekend onder de naam Medical Taping.

Elasticiteit

Niet-elastische tapes (vaak witte stugge tape) worden gebruikt om beweging te beperken, om op die manier de gewrichten te stabiliseren. Deze stugge
tapes worden nog vaak gebruikt bij volleybal of handbal. Vingers worden bijvoorbeeld aan elkaar getapet om blessures te voorkomen.
Vanuit de geneeskunde en wetenschap weten we inmiddels dat het belangrijk is om “in beweging te blijven”. Patiënten met een whiplash dragen minder
vaak een nekbrace en botbreuken worden steeds vaker gespalkt in plaats van met gips vastgezet. Het lichaam moet zelf beslissen welke bewegingen
mogelijk zijn en welke niet. Het doel is de bewegingsvrijheid van het lichaam zoveel mogelijk te stimuleren.

Elastische tapes volgen dit principe; natuurlijke bewegingen worden niet beperkt, integendeel. De tapes hebben een pijnstillende en ontspannende
werking en bevorderen op die manier de beweeglijkheid.

Materiaal

Elastische tapes zijn gemaakt van hoogwaardige katoen of viscose, zijn rekbaar in de lengte en net zo elastisch als de menselijke huid. Op de
achterkant van de tape bevindt zich een huidvriendelijke, acryl-kleeflaag,in golfpatroon. Dit vermindert het risico op huidirritatie aanzienlijk in
vergelijking met bijvoorbeeld een normale pleister, die vaak voorzien is van een latex lijmlaag. De kleefkracht van het materiaal wordt geactiveerd door
lichaamswarmte, aanwrijven van de tape en beweging. De tape is ademend en de lucht- en waterdoorlatende structuur voorkomt huid-irritatie of
beschadiging. Bovendien is de tape waterresistent, zodat deze niet verwijderd hoeft te worden tijdens het douchen en het reinigen van de huid. Tape kan
zonder problemen enkele dagen achtereen worden gedragen. Dankzij deze eigenschappen blijf je bewegen, voel je geen beperking
en ervaar je de tape als niet hinderlijk.

De tape die bij de zelf-tapen instructies op deze site worden gebruikt zijn producten die geschikt zijn voor de consument en zijn van het merk CureTape®, een medisch goedgekeurd, veilig product, dat zonder bezwaar kan worden gebruikt. CureTape is het meest gebruikte merk tape onder professionals voor het behandelen van de klachten en blessures van de cliënten.

De belangrijkste effecten van elastisch tapen kunnen in de volgende categorieën worden onderverdeeld:

1. Activering van de lymfatische circulatie en doorbloeding.
2. Pijnvermindering en pijnbestrijding.
3. Beïnvloeden van het bindweefsel en spieren.
4. Herstel van gewrichtsfunctie en stabilisatie.
5. Positieve invloed op de inwendige organen.

1. Activering van de lymfatische circulatie en betere doorbloeding.

Zolang ons lichaam in evenwicht is en goed functioneert, merken we niet hoe natuurlijk onze lichaamssystemen werken. Het lymfestelsel speelt hierbij een belangrijke rol. De lymfevaten lopen door ons hele lichaam en zorgen voor de afvoer van overtollig weefselvocht, d.w.z. voedingsstoffen, toxines en afvalstoffen. Wanneer je bijvoorbeeld je voet verstuikt, zwelt de enkel op, is het gewricht pijnlijk en de beweging duidelijk beperkt. Wat gebeurt er? Eenvoudig gezegd leidt een verwonding van het bewegingsapparaat tot een verhoogde ophoping van vocht, dit leidt tot druk op de bloedvaten en tot zwelling. Lymfevocht hoopt zich op in het weefsel, doordat de afvoer door de lymfevaten niet meer soepel verloopt. Bloedvaten raken beschadigd, er ontstaat een hematoom. De huid is gespannen. Nadat een tape op het getroffen lichaamsdeel is aangebracht, wordt de huid door de elasticiteit van het materiaal als het ware “opgetild”. Door het liftende effect ontstaat er meer ruimte in de huidlagen onder de tape en neemt de druk in het weefsel af. Aangezien de tape een elastische verbinding vormt, wordt de huid niet alleen opgetild, maar ook gemasseerd bij elke lichaamsbeweging. Bewegen van het getroffen weefsel is belangrijk omdat hierdoor het eigenlijke effect tot uiting komt. De vergrote ruimte tussen de huidlagen heeft een ontspannend effect op de gehele structuur. Het weefsel ontspant, de lymfevloeistof komt weer in beweging, zodat schadelijke stoffen kunnen worden afgevoerd. Het bloed kan weer stromen, wat de vorming van nieuwe bloedvaten, lees genezing, bevordert. De zwelling neemt af en het gekwetste gebied kan weer makkelijker bewegen.

2. Pijndemping en pijnbestrijding

Pijn is een onaangenaam gevoel dat ons dagelijkse doen beperkt. Lichamelijke pijn is een zeer complexe zintuiglijke waarneming, dat dient als beschermings- en waarschuwingsmechanisme. Over het gehele oppervlak van het lichaam, in bijna alle weefselstructuren en organen, zijn zenuwuiteinden verspreid, de zogenaamde nociceptoren (“pijnreceptoren”). Deze receptoren worden geprikkeld door druk, warmte, koude of chemische stoffen en veroorzaken een gevoel van pijn. Zij detecteren en meten de sterkte en het verloop van een pijnprikkel en slaan alarm bij schadelijke effecten. De nociceptoren bevinden zich in toenemende mate in de lederhuid en gedeeltelijk ook in de bovenste huidlaag, de epidermis. Om die reden kunnen zij effectief worden beïnvloed met tape. Wat gebeurt er als je je hand stoot bijvoorbeeld? Het lichaam reageert direct en we trekken de hand onmiddellijk naar het lichaam. Met de andere hand wrijven we er beschermend over. Pas wanneer de pijnimpuls ons centrale zenuwstelsel heeft bereikt, wordt de pijninformatie verwerkt en bewust door ons waargenomen. Echter zijn er ook vele andere receptoren die zenuwimpulsen zenden, allen verschillend in snelheid. Het signaal van een beweging of een aanraking wordt sneller waargenomen dan een pijnprikkel, een aanraking schijnt een pijnimpuls te onderdrukken. Om die reden wrijf je direct over de plek waar je je gestoten hebt.Dit effect wordt ook gebruikt bij tapen. Zodra de tape is aangebracht, wordt de huid eronder voortdurend “gestreeld”, gewreven en heel licht gemobiliseerd. Pijn vermindert, bloedcirculatie neemt toe, het weefsel ondervindt minder druk en natuurlijke beweging wordt gestimuleerd.

3. Invloed op het bindweefsel en de spieren

Een oorzaak van spierpijn, bewegingsbeperking, spanning en ontsteking kan een verharde en verkleefde fascia zijn. Fascia zijn dunne, witte vezels die een bindweefselnetwerk vormen. Opgebouwd als een soort spinnenweb, dat het hele lichaam omgeeft, vooral spieren en pezen, maar ook organen en bloedvaten. Door de structuur van de fascia wordt het weefsel bijeengehouden en kan het zich aanpassen aan de voortdurende veranderende omgeving. Het weefsel wordt ook continu voorzien van een waterige vloeistof die helpt om het elastisch te houden. Hoe kan deze fascia ongemak veroorzaken en wat heeft het te maken met weefselspanning? Fascia is niet “dood“. Fascia bestaat niet alleen uit weefsel, maar is tevens voorzien van vele zenuwuiteinden, pijn- en bewegingsreceptoren en vormt op die manier een centraal orgaan van lichaamswaarneming. Je kunt meten waar het zich aanspant, trekt en knelt, bij gebrek aan beweging en verkeerde belasting kan de fascia verkleven, mat worden en verharden. Dit kan leiden tot ontsteking van de fascia en kan pijn veroorzaken. Aangezien het netwerk van van de fascia direct onder de huid begint, kan dit weefsel zeer gemakkelijk van buitenaf worden beïnvloed. Een kleine, minimale druk of ruk is al genoeg. De tape werkt als een soort “fascia
massage,” waarbij verklevingen worden losgemaakt. In combinatie met lichaamsbeweging wordt de fascia weer soepel, kan het vocht zich verdelen, wordt pijn verlicht en neemt de beweeglijkheid toe. Een ander doel van tapen is het verbeteren van spierfunctie. Permanente eenzijdige belasting is vaak de oorzaak van een disbalans in de spieren en dit kan tot pijn leiden. Door het aanbrengen van tape worden verschillende receptoren in de huid gestimuleerd. De huid wordt via de tape beïnvloed en reageert met een verandering in de onderliggende musculatuur. Afhankelijk van de richting waarin de tape wordt aangebracht, neemt de spierspanning toe of af. Vaak is het de bedoeling de spierspanning te verminderen. Om die reden hebben de meeste spiertapes in dit boek een ontspannende werking.

4. Herstel van gewrichtsfunctie en stabilisatie van gewrichten

Ons zenuwstelsel wordt via onze zintuigen geconfronteerd met een enorme stortvloed aan informatie van ons lichaam en onze omgeving. Verreweg het grootste deel wordt onbewust verwerkt en verder niet geregistreerd. Het gebeurt automatisch, we hoeven bijvoorbeeld niet na te denken over hoe wij bewegen. Dit complexe verplaatsingsproces wordt uitgevoerd als een vanzelfsprekendheid. Pas wanneer een beweging niet soepel verloopt, worden we ons ervan bewust hoeveel afzonderlijke functies bijdragen aan een kleine beweging. Zodra dit moeilijk wordt voor ons, hebben we de neiging minder spontaan te bewegen. Echter is het juist beweging die bloedcirculatie in de gewrichten, spieren en fascia bevordert. Bij het tapen van gewrichten is het doel verbeteren van, zowel het bewegingsgevoel, als ook de gewrichtsfunctie. De dieptegevoeligheid, d.w.z. het zelfbewustzijn van het lichaam wordt gestimuleerd, waardoor de beweeglijkheid van de gewrichten wordt geactiveerd. De gewrichten worden gestabiliseerd, dit bevordert de natuurlijke manier van bewegen en een verbeterde houding. Het voordeel van elastische tape is dat de verbinding tot op zekere hoogte wordt ondersteund, maar niet wordt beperkt. Het voelt stabieler aan en de beweging voelt „veiliger“. Elastische tapes kunnen ook worden gebruikt om ligamenten en pezen te ondersteunen. Ligamenten verbinden botten met elkaar en zorgen ervoor dat het betreffende gewricht gestabiliseerd blijft. Pezen vormen een verbinding tussen spieren en botten en brengen krachten over van de spier naar het bot. In het geval van een uitgerekte gewrichtsband is het mogelijk om het pijnlijke gewricht met tape te ondersteunen.

5. Positieve invloed op inwendige organen

Constante eenzijdige belasting, of bewegingen, kunnen leiden tot overbelasting van het lichaam, wat zich onder meer kan uiten in pijn, spierspanning, gewrichtspijn en tekenen van vermoeidheid. Dit kan leiden tot weefselveranderingen in delen van het lichaam. Taping kan via de huid een positieve invloed hebben op de interne organen en het bewegingssysteem, als ook op disbalansen en overbelastingen. Hoewel tape alleen op het huidoppervlak wordt aangebracht, stimuleert het ook de dieper liggende lichaamsstructuren via talloze receptoren. De orgaan gerelateerde huidzones zijn ontspannen en dit heeft een positief effect op de organen. Vooral de invloed op het bindweefsel leidt tot een duidelijke, verbeterde mobiliteit. De huid is het grootste orgaan van het menselijk lichaam en kan enorm goed worden beïnvloed door kleine prikkels.

◗ Bruin/beige is een neutrale kleur, die onopvallend gedragen kan worden. De kleur symboliseert de aarde, openheid, onafhankelijkheid, heeft een stabiliserende eigenschap. Voor een bruin/beige tape wordt vooral gekozen wanneer je de tape niet wilt laten opvallen. Een neutrale kleur is geschikt voor iedere klacht.
◗ Groen is een kleur die zorgt voor ontspanning, rust en harmonie. Het geeft balans en kan bij verschillende klachten worden ingezet.
◗ Zwart wordt het meest gebruikt in Amerika en behoort tot de categorie “achromatische kleuren (kleurloos)”. In de westerse cultuur is zwart de kleur van de dood, maar het staat ook voor individualiteit en onafhankelijkheid. De kleur zwart wordt beschouwd als mysterieus en krachtig en is een geliefde kleur tape die veel mensen kiezen.
◗ Blauw heeft een kalmerende, ontspannende en tegelijkertijd verkoelend effect. De kleur vertegenwoordigd het water, koelte, kalmte en geeft ontspanning. Blauwe tape is een populaire kleur en wordt vaak gebruikt bij actieve ontstekingsprocessen, pijndemping of bij zwellingen.
◗ Roze ziet er fris, jong, schril en zeer dominant uit. De kleur wordt geclassificeerd als optimistisch, aangenaam en positief.
Roze wordt beschouwd als een warme kleur en kan beter niet worden gebruikt op ontstekingen en/of verse verwondingen.
◗ Rood is één van de meest in het oog springende, sterke kleuren, met krachtige kenmerken. Wordt vaak gebruikt om warmte en activiteit op te wekken in diepere weefselstructuren. Het is de kleur van vuur, energie, warmte, vreugde en liefde. Rood staat voor vitaliteit, aandacht, heeft een stimulerend en opwekkend effect.
De kleur rood wordt om die reden niet gebruikt bij ontstekingen en verse verwondingen.
◗ Oranje is tevens een verwarmende, in het oog springende kleur, wordt beschouwd als stimulerend en geeft energie. Ook deze kleur zal minder worden gebruikt bij ontstekingen en verse verwondingen.

De tapekleuren die bij de tape-instructies op deze site worden getoond op foto’s en in de video, zijn willekeurig gekozen. Het is voor de illustratie. Kies de kleur die bij jou past.

De I-Tape

De I-Tape is de meest eenvoudige en gebruikte tape-vorm. Het is een recht stuk tape dat aan de uiteinden wordt afgerond. Kan worden aangebracht in breedtes van 5 centimeter, maar ook in smalle stroken van 2,5 of 1 centimeter breed. Wordt uit de lengterichting van de rol geknipt.

De Y-tape

De tape wordt vanuit het midden in lengte geknipt tot de gewenste lengte, zodat de vorm van een Y ontstaat. Soms lijkt het ook op een V, afhankelijk van hoe lang de basis en beide uiteinden zijn. De lengte van de stroken is afhankelijk van het te tapen lichaamsdeel.

De X-Tape

Wanneer je een I-Tape aan beide uiteinden in de lengte doorknipt tot aan het midden van de tape, blijft ca. 5 centimeter in het midden als basis over, ontstaat de vorm van een X-Tape.

De lymfetape of de “inktvis

Bij een I-tape, blijft een basis van 5 centimeter over. Vanaf het andere uiteinde wordt de tape in de lengte in vier gelijke, afgeronde stroken geknipt. Op deze manier krijg je een inktvis vorm.

CrossLinq- rasterpleistertjes

De kruisvormige pleistertjes zijn meestal huidkleurig, gemaakt van niet-elastisch materiaal en hebben een rastervorm. Verkrijgbaar in 3 maten (S-M-L). De maat M wordt het meest gebruikt, heeft horizontaal 4 strepen en verticaal 3.

De drie delen van een tapestrook

Elke strook tape is verdeeld in drie sectoren: de basis, het werkzame deel en het anker. Bij het aanbrengen van de tape is het belangrijk te weten waar de basis wordt aangebracht, of de tape al dan niet gerekt moet worden en in welke richting de tape loopt. De richting van de tape hangt altijd af van het te behandelen gebied.
Wanneer er geen beweging is en de spier, de huid en de tape ontspannen zijn, heeft de tape slechts een zeer geringe invloed. Alleen wanneer er beweging plaatsvindt, oefent de tape een trekkracht uit op de huid en beïnvloedt het de diepere structuren.

Het eigenlijke effect van de tape ontvouwt zich pas bij beweging.

Basis

De basis van de tape is het begin van elke applicatietechniek en wordt in de meeste gevallen zonder spanning aangebracht. De basis kan zich bevinden aan één uiteinde, aan beide uiteinden, in het midden of waar dan ook op een tapestrook.

Effectieve deel

Het effectieve deel loopt over het te behandelen lichaamsdeel en wordt met meer, of minder rek aangebracht. Dit is afhankelijk van de techniek en de vorm van de tape.

Ankers

De ankers (ook tapeinden genoemd) worden altijd zonder rek aangebracht. Dit is erg belangrijk want anders kan dit zorgen voor huidirritatie en kunnen blaren ontstaan.

Hoeveel rek moet ik gebruiken?

De tape wordt bijna altijd aangebracht met een rekintensiteit van 10 tot 15 procent. In de meeste gevallen betekent dit dat de erg weinig wordt uitgerekt. Een minimale verschuiving van de huid is al voldoende om het gewenste effect te bereiken. Bovendien blijven sommige tapes enkele dagen op de huid zitten, wanneer de getapete zone overmatig geïrriteerd is, kan dat een negatief effect hebben.
Doordat er verschillende soorten pijnklachten zijn en er diverse te behandelen lichaamsstructuren zijn, kan ook de hoeveelheid rek variëren. In sommige gevallen wordt de tape met veel rek aangebracht, in andere situaties zonder rek. Doorslaggevend is welke klachten behandeld moeten worden.
Wanneer de tape tot het maximum is uitgerekt, verliest het materiaal zijn elasticiteit en krimpt het niet meer.

Dit geeft een meer stabiliserend effect. Deze techniek wordt bijvoorbeeld gebruikt om een enkelgewricht te stabiliseren.
In geval van zwelling moet je altijd tapen zonder te rekken, omdat de druk in het weefsel alleen al door de zwelling is vergroot. In dit geval is het voldoende om de tape losjes op de huid aan te brengen om de zwelling te verminderen.

De rekkracht van een tapetechniek kan in procenten worden uitgedrukt:

◗ 0-5 procent: geen rek
◗ 5-15 procent: lichte rek
◗ 20-50 procent: aanzienlijke rek
◗ 75-100 procent: maximale/volle rek

Technieken voor het aanbrengen van de tape:

1.Lymfetaping of drainage techniek
2.Spiertechniek
3.Ligament techniek
4.Correctie techniek
5.Ster techniek
6.CrossLinq techniek

1. Lymfetaping of drainage techniek

Lymfetaping techniek wordt gebruikt bij lymfoedeem na een operatie of verwonding en bij andere chronische ziekten om de lymfedrainage te verbeteren.
Door het aanbrengen van deze lymfetapes wordt de bovenste huidlaag iets opgetild zodat ruimte wordt gecreëerd tussen de bovenste en de onderste huidlaag. De druk wordt verlaagd, waardoor de lymfevaten worden gestimuleerd en de lymfevloeistoffen beter worden afgevoerd. Zwellingen worden verminderd. Bovendien wordt de huid en het onderliggende weefsel opgerekt en gemasseerd door het liftende effect van de tape in combinatie met lichaamsbewegingen. Weefselverhardingen verbeteren en kunnen worden opgelost. Voor sommige klachten moeten lymfetapes gecombineerd worden met manuele lymfedrainage. Om die reden worden bij zelf-tapen alleen acute blessures behandeld.

Principe van Lymfetaping

In de meeste gevallen wordt een 5 centimeter brede tape aangebracht – het te behandelen lichaamsdeel wordt in gerekte positie gebracht. De tape wordt driemaal in de lengte ingeknipt met behoud van een basis van 5 cm. Op deze wijze ontstaan vier stroken van elk 1,25 cm breed, waarvan je alle hoeken met een schaar afrond. De basis van de tape wordt zonder rek in de buurt van lymfeklieren aangebracht.
Belangrijk: wanneer de basis wordt aangebracht, moet het te behandelen lichaamsdeel in neutrale positie staan (in ruststand en niet in gestrekte stand).
Nadat de basis is aangebracht, wordt het beschermende papier aan de achterzijde van de tape verwijderd en worden de afzonderlijke stroken losjes op de huid bij elkaar gelegd. Pas nu wordt het te behandelen lichaamsdeel in een voorstretch gebracht en worden de afzonderlijke tapestroken zeer voorzichtig en zonder rek, op een afstand van 1 centimeter op de huid aangebracht.
Wrijf ten slotte voorzichtig over de tapetoepassing zodat de lijmlaag wordt geactiveerd.

2. Spiertechniek

Soms kunnen constante, eenzijdige belasting, of het doen van een ongewone dagelijkse activiteit, leiden tot een overbelasting van het spierweefsel. Dit kan leiden tot een verstoring van de balans tussen aangetaste spieren en het omliggende weefsel.
Een goed functionerend spierstelsel vormt de basis voor optimale bewegingsvrijheid. Bij het aanbrengen van een spiertape wordt door de tape prikkels aan de huid gegeven, wat invloed heeft op de spanning van het getapete weefsel. De spanning in de spieren veranderd hierdoor.

Met tape is het mogelijk om spanning te verminderen (ontspannend tapen), of spanning te verhogen (activerend tapen).
Een ander effect van taping is dat de pijn verminderd, waardoor de beweging beter en gemakkelijker gaat. Bovendien bevordert deze tapetechniek de doorbloeding van het weefsel, wat genezing bespoedigd. In het algemeen ervaart men een verbeterde belastbaarheid van de spieren.
Bij het aanbrengen van de tape op de huid ontstaat een bepaalde “trekrichting“. De huid wordt eerst op rek gebracht, daarna wordt de tape aangelegd, dit heeft effect op de verschillende receptoren in de huid. Om die reden is het belangrijk om aan het begin van een tapebehandeling duidelijk voor ogen te hebben of je de spier wilt ontspannen, ondersteunen, of juist wilt activeren.

De spieren van het skelet beginnen bij de origo (de basis van een spier), met een vast aanhechtingspunt. Dit punt blijft in positie bij een spierbeweging, Een spier eindigt bij de insertie, een mobiel aanhechtingspunt, Dit punt beweegt mee bij een spierbeweging. Het vaste punt bevind zich dichter bij het lichaamscentrum dan het mobiele aanhechtingspunt.

Spierontspanning

Indien je een spier wilt ontspannen, omdat de spanning pijn veroorzaakt, bijvoorbeeld door kramp of overbelasting, dan wordt de tape aangebracht vanaf de insertie van de spier richting de origo (van het mobiele punt naar het vaste punt). Je moet je voorstellen dat de trekrichting van de tape in de richting van de spierfunctie loopt. De stimulans die op deze manier ontstaat heeft een ontspannend en pijnstillend effect.
mobiel punt -> vast punt = ontspanning

Activeren van de spier

Indien de spierspanning moet worden verhoogd, bijvoorbeeld in geval van spierzwakte, wordt de tape aangebracht vanaf de origo tot aan de insertie van de spier (van het vaste punt naar het mobiele punt). Bij deze toepassingsmethode loopt de trekrichting van de tape in de tegenovergestelde richting van de spierfunctie. De veroorzaakte prikkel zorgt voor een toename van de spieractiviteit.
vast punt -> mobiel punt = activeren

De tape-techniek voor spieren die bij zelf-tapen toepassingen worden gebruikt hebben overwegend een ontspannende werking.

3. Ligament techniek

De ligamenttechniek wordt gebruikt bij blessures en overbelasting van pezen en ligamenten. Het doel hierbij is overbelaste structuren te ondersteunen en zo nodig te ontlasten, in geval van gewrichtsproblemen en eventueel bij pijnlijke bewegingsbeperkingen. Het voordeel is dat een beweging volledig wordt ondersteund, echter wordt de bewegingsvrijheid niet beperkt. Wanneer de tape met verhoogde of maximale rek wordt aangebracht, worden receptoren in de huid gestimuleerd en kan een gewrichtsbeweging in een pijnlijke richting worden beperkt.
Het getroffen gebied wordt ontlast, pijn verminderd en de veerkracht wordt verbeterd. Het doel is het verkrijgen van een normale gewrichtsfunctie met de juiste beweging.

4. Correctie techniek

Met de correctietechniek kan een structuur, bijvoorbeeld de knieschijf, in optimale positie worden gebracht wat een activerend en pijnstillend effect heeft. Ook hier is het de bedoeling om de functie van de structuur te verbeteren en een correcte bewegingsrichting mogelijk te maken.

5. Stertechniek

Bij deze techniek worden vier stroken tape in een stervorm op elkaar geplaatst met een sterke trekkracht richting het middelste gedeelte van de tapestroken. Deze techniek wordt ook wel “hot spot” genoemd. De stertape ontlast het weefsel op het centrale punt, verbetert de bloedcirculatie en vermindert de druk in het weefsel. Het kan worden toegepast op alle pijnpunten en is een zeer effectieve, algemeen toepasbare techniek.

6. CrossLinq techniek

De CrossLinq (kleine rasterpleistertjes) bestaan uit kleine, niet-elastische strookjes in rastervorm. Ze worden hoofdzakelijk gebruikt voor de behandeling van pijn en acupunctuurpunten. Wetenschappelijk bewijs voor het effect van CrossLinq ontbreekt nog. Men gelooft echter dat deze rastertapes (energie)blokkades in het lichaam kunnen opheffen en het overprikkelde gebied kunnen ontspannen. Het aanbrengen van deze raster tape is betrekkelijk eenvoudig. Wanneer je een duidelijk pijnpunt voelt, breng je de tape diagonaal aan, in een hoek van 45 graden in de looprichting van het weefsel.

◗ Zwangerschap: hoewel er tot op heden geen wetenschappelijk bewijs is, raad ik het over het algemeen af om te tapen tijdens de zwangerschap (vooral in het gebied van de buik en de onderrug). In dit geval moet het tapen altijd worden besproken met een deskundige en mag het niet zelfstandig worden toegepast.
◗ Open wonden, chirurgische wonden: tapes mogen
alleen worden aangebracht op een intacte en onbeschadigde huid.
◗ Verse verwondingen, onverklaarbare klachten, botbreuken: het tapen moet worden vermeden in geval van letsel of klachten waarover geen precieze kennis beschikbaar is. Neem in zo’n geval eerst contact op met een arts of therapeut.
◗ Allergieën en huidziekten: indien allergische reacties van de huid te verwachten zijn, is het advies vooraf een klein stukje tape aan de binnenzijde van de elleboog of pols aan te brengen om de huidverdraagzaamheid te testen. Af en toe komt het voor dat de lijm een sterke jeuk opwekt. In dat geval moet je de tape direct voorzichtig verwijderen. Bij huidziekten (b.v. neurodermitis, eczeem), mag de tape niet op de aangetaste lichaamsdelen worden aangebracht.
◗ Gevoelige, dunne huid: bij slap bindweefsel, of huid, is het advies om heel voorzichtig te zijn met het aanbrengen van tape. In dit geval breng je de tape met zeeer weinig rek aan en moet je ervoor zorgen dat er geen huidplooien ontstaan onder de tape. Bij het verwijderen van tape moet je ook erg voorzichtig zijn. Het beste is de tape te behandelen met een olie houdende bodylotion, alcohol of Stirilium, zodat de lijmlaag oplost en loslaat, waardoor je de tape voorzichtig kan verwijderen.
◗ Medicijngebruik: bij inname van bepaalde medicijnen is voorzichtigheid geboden bij tapen, zoals bijvoorbeeld bij het gebruik van bloedverdunners. Er kunnen verwondingen in de huid ontstaan.
◗ Spataderen.
◗ Trombose/trombose risico.
◗ Tumoren.
◗ Koorts.

Wanneer de pijn ernstig en aanhoudend is, moet je altijd een arts of therapeut raadplegen. Bij deze klachten is het niet aan te bevelen om zelf te gaan tapen.

Voordat je aan een tapebehandeling begint, moet duidelijk zijn:

◗ Is de oorzaak van de klacht, of de pijn duidelijk? Wanneer het lichte, of milde pijnklachten betreft, kun je zelf tapen. Weet je niet zeker wat de oorzaak is van het probleem, of de klacht, vraag advies aan een professionele therapeut.
◗ Zijn de toepassingsmogelijkheden duidelijk? Bekijk welke toepassing en welke techniek bij de klacht moet worden gebruikt. Technieken waaruit je kunt kiezen zijn, lymftapingtechniek, spiertechniek, ligamenttechniek, correctietechniek en stertechniek. Wanneer je wilt sporten, moet de tape tenminste een half uur van tevoren aanbracht worden.
◗ Heb je de materialen klaarliggen? Leg alle materialen die je tijdens een tapebehandeling nodig hebt klaar, bijvoorbeeld tape, schaar, spiegel, stoel, kruk, tafel … De huid moet goed schoon, ontvet en niet te behaard zijn. In geval van twijfel, verwijder de lichaamsbeharing in het te tapen gebied (het liefst niet scheren, dit kan wondjes veroorzaken).

Waar moet je tijdens het tapen op letten:

◗ Blijf geconcentreerd.
◗ Vermijd onnodige slordige fouten en zorg ervoor dat je de toepassing correct aanbrengt.
◗ Let op een goede uitgangspositie (dit wordt in het praktijkgedeelte, bij de betreffende toepassing uitgelegd).
◗ Vermijd te veel rek op de tape! Er mogen geen plooien in de tape voorkomen, huidplooien of drukpunten aanwezig zijn.
◗ De huid onder de tape kan in het begin even jeuken door een verbeterde bloedcirculatie. Zodra de jeuk aanhoudt, verwijder onmiddellijk de tape. Hoewel het materiaal latexvrij is, kan huidirritatie toch soms voorkomen.
◗ Veroorzaakt de tape nieuwe pijn, of neemt de pijn toe, verwijder onmiddellijk de tape.
◗ Breng de tape nooit aan over open wonden, huidletsel, breuken, onduidelijke klinische symptomen, vaatziekten (trombose, diabetes) en zwangerschap. In deze gevallen adviseer ik je om af te zien van een tapebehandeling. Raadpleeg eerst een arts of professioneel therapeut!
◗ Activeer de lijmlaag voorzichtig. De lijmlaag van de tape wordt geactiveerd door lichaamswarmte. Door over de tape te wrijven, verhoog je de kleefkracht. Deze handeling verbetert de functionaliteit en de houdbaarheid van de tape. Het zorgt ook voor een optimaal draagcomfort (afhankelijk van de lichaamsregio kan een tape tussen de 3 a 7 dagen blijven zitten ).
◗ Na het douchen of het reinigen van de huid, moet je de tape voorzichtig laten drogen. Dep het gebied met een handdoek droog, niet wrijven.
◗ Gebruik geen haardroger om de tape te drogen. Overmatige hitte kan ertoe leiden dat de kleeflaag zich sterker aan de huid hecht. Hierdoor kunnen kleine huiddeeltjes met het verwijderen van de tape los raken.
◗ Wanneer een deel van de tape loslaat, kun je dit voorzichtig
afknippen. Bevestig de tape in ieder geval niet opnieuw omdat het voor eenmalig gebruik is ontwikkeld. Indien een groter deel van de tapeconstructie los raakt, bereik je niet meer het gewenste effect. Verwijder dan voorzichtig de tape en breng zo nodig een nieuwe tape aan.

Waar moet je op letten bij het verwijderen van de tape:

◗ Verwijder de tape voorzichtig en altijd in de haargroeirichting met gerekte huid. Verwijderen onder de douche is een mogelijkheid, echter is de tape waterbestendig en water lost de lijmlaag niet op. Het gebruik van een oliehoudende bodylotion, babyolie, alcohol of Sterilium is aan te bevelen. Bevochtig de tape hiermee, zodat de lijmlaag loslaat van de huid en het verwijderen gemakkelijk gaat.
◗ Voordat je een nieuwe tape op dezelfde plek wilt aanbrengen, is het soms aan te bevelen te wachten om de huid wat rust te gunnen. Wacht 24 uur en laat de huid “ademen”.